Proces reprodukcji
Jednak proces reprodukcji okazał się tak skomplikowany, że większość badaczy zajmuje się nim, korzystając z narzędzia pojęciowego wprowadzonego przez von Neumanna dwuwymiarowych automatów komórkowych. Modelowane komputerowo automaty komórkowe mogą symulować bardzo różne urządzenia samopowielające się, także w światach rządzonych prawami fizyki różnymi od naszych. Takie modele uwalniają naukowców od obowiązku troszczenia się o problemy logistyczne związane z energią czy rzeczywistą konstrukcją, umożliwiając im skupienie się na zagadnieniu przepływu informacji. Jak to się dzieje, że istoty żywe potrafią się same reprodukować, a urządzenia mechaniczne muszą być budowane przez człowieka? W jaki sposób samopowielanie się organizmów jest wynikiem licznych oddziaływań w tkankach, komórkach i cząsteczkach? Jak ewolucja darwinowska prowadzi do samoodtwarzania się organizmów? Próby znalezienia odpowiedzi na te pytania doprowadziły do powstania samonaprawiających się kości krzemowych [ramka na stronie 56] oraz autokatalizujących się cząsteczek [patrz: Julius Rebek, Jr. „Syntetyczne samoreplikujące się cząsteczki”; Świat Nauki, wrzesień 1994]. Ale to dopiero początek.