Wygląd pętli
Jakkolwiek reguły automatów komórkowych mają charakter deterministyczny, takie mutacje są w istocie przypadkowe, ponieważ system jest złożony a położenie jego obiektów w chwili początkowej losowe. Takie pętle pomyślane są jako abstrakcyjne modele i nie pretendują do naśladowania jakichkolwiek organizmów biologicznych, niemniej jednak ich porównanie ze strukturami biomolekularnymi może być ciekawe. Pętla z grubsza przypomina kolistym kształtem cząsteczki DNA w bakteriach, a ramię konstrukcyjne działa jak jeden z enzymów katalizujących replikację DNA. Co ważniejsze, pętle reprodukcyjne ilustrują, w jaki sposób w wyniku prostych oddziaływań lokalnych mogą powstać złożone, globalne zachowania. Na przykład obiekty poruszają się wzdłuż pętli nawet wówczas, gdy reguły nic nie mówią o ruchu pojedyncze komórki powstają, obumierają oraz przekształcają się tak, że ich grupy zanikają w jednym miejscu, a pojawiają się w innym, a my postrzegamy to jako ich ruch. Krótko mówiąc, automaty komórkowe działają lokalnie, ale sprawiają wrażenie reagujących globalnie. Niemal tak samo przebiegają zjawiska w biologii molekularnej.